10 Mayıs 2006

gitti :(


bi suredir L. ve hikayeleri şeklinde bir fotoromana donustuğumun farkındayım, ama onun hayatımda cok ama cok onemli olduğunu tekrar farkettim işte.
dun oglen havaalanında uzerinde lila pardesuyle hungur hungur ağlayan bendim, o kadar ağladım ki L'nin sinirleri bozuldu ,gulmeye başladı,çünkü bir çocuğun lunaparkda donmedolaba binmesine izin vermeyen annesine karşı isyanı gibi hungurduyordum, komikti, gözlerim öyle yeşil oldu ki ağlamaktan,lila pardesüme çok yakıştı ,damlalar ıslattı onun yeşil yeleğini,herşey yeşillendi ,gidene kadar el salladım, gozden kaybolana kadar gozumun onu tekrar tekrar ezberlemesine çalıştım,tekrar çok sevdim,el sallarken bile çok özledim,ben onu yine sevdim,yine sevdim,hep sevmişim, özür dilerim...

7 Yorum:

Blogger egom dedi ki...

Son anda sarıldı bana:
Hadi,sen de benimle gel,birlikte karışalım
kayboluşa,dedi.
Yapamam,dedim,istesem de yapamam.Bu
sevginin ömrünü beklemeliyim...
Bu sevginin beni götürdüğü yere kadar
gitmeliyim...
İçimde sırrın,kimseye benzemezliğin
sızısı,yarım kalan yolculuğun aşk yüzlü
çocuğu var... (cezmi ersöz)

1:07 ÖÖ  
Blogger didi dedi ki...

o ani icimde hissettim okurken. sakin pes etmeyin ama. ask varsa, her hucrenle dayanmaya da, savasmaya da, her seye deger. cunku bulmasi o kadar zor ki..gecersin bu sabir testinden de alninin akiyla ;)

2:00 ÖÖ  
Blogger Nes london-ist dedi ki...

egom saolasın, iyi geldi,evet gidicem beni götürdüğü yere kadar.
didi sen de saol,aşk var tabi ve çok zor bulmuştum ben onu,çok sonra,kaybetmeyi göze alamıyorum, ve evet sabır..

11:07 ÖÖ  
Blogger dilayra dedi ki...

özür mü? ne için?
sevmek kadar güzel ne var bu dünyada? sevebilmeyi becebilmek kadar güzel.. çoğu insan bu duyguları hiç tatmadan ölüyor, ne acı...

11:53 ÖÖ  
Blogger Nes london-ist dedi ki...

dilayracım,özür çünkü,sizi L.yi seviyor muyum sevmiyor muyum sanrılarımla sanki oyaladım diye,ama bu benim blogum yaşadıklarımı tabi yazıcam ve siz sanal dostlarımla tabi paylaşıcam.Kibar insanımdır ben :)

3:24 ÖS  
Blogger Chloe dedi ki...

Nes:) ben bu sözleri okuduğumda üzülmedim sevindim... Bence her bir kelimen, şu ona alayım diye düşündüğün hediyelerden milyon kere daha değerli...Burda yazanlar fotoraman falan da değil. Ben sana birşey demiştim hatırladın mı? Okuyanlar kendilerinden bir parça buldukları için seninleler. Yani bu iniş, çıkışlar her birimiz için...Benim sende sevdiğim duygularını açma cesaretin, bunları paylaşma cesaretin ve cümlelerinin güzelliği. Bzlere bir dolu ders veriyorsun. Hep diyorum eğer sonunda kazanılacak bir zaferse ki senınkı aşkın zaferi olacak çekilen çile kutsaldır. Yazmaya devam. Sevgiyle kal.

7:01 ÖS  
Blogger Nes london-ist dedi ki...

chloecim ,canım,hep benle olsan ne mutlu edersin beni bilsen, paylaştıkça,birbirimizin hayatlarına daldıkça evet öğreniyoruz işte,zaten hayat paylaşmadan bi halta yaramıyo..

8:11 ÖS  

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]

Bu yayına verilen bağlantılar:

Bağlantı Oluştur

<< Ana Sayfa